Those were the best days, those were the worst days...

Ne zaman ki daha kotusu gelmez diye dusunuyoruz, iste o zaman yaniliyoruz sanirim.
En azindan bu ulkede yasarken halimiz bu...

Artik acidan ve mutsuzluktan kuntlesmeye basladik, artik kotu haberler ardi ardina gelirken eskisi kadar buyuk tepkiler -istesek bile- veremiyoruz.

Birbirimize olan sevgimizi, hosgorumuzu, saygimizi, dunyaya olan inancimizi yitiriyoruz ve galiba en tehlikelisi de butun bunlari o kadar saglam gerekcelendiriyoruz ki kafamizda en hakli biziz, en dogru bizim dusuncelerimiz, en en en en....


Birlikte huzur ve saygi icinde yasamayi gectim, artik canlarimizi korumamiz gereken zamanlardayiz.
Karsindakinin fikrine katilmasa dahi o fikre ve kisiye saygi duymasi gerektigini gectim, insanlara yasama hakkina yonelik kararin o kisi disinda kimsede olmadigini anlatmamiz gereken gunlerdeyiz.


Hani cok yavas bir internet baglantisiyla uzuun bir film izlemek icin oturursun da film yuklenemez, ne adam gibi izleyebilirsin ne de tumuyle eeeh diyip kapatabilirsin; iste ona dondu yasamlarimiz. ne sayfayi kapatabiliyoruz ne de daha iyi bir baglanti bulabiliyoruz.

simdilerde butun umudum yildizlarda vallahi..bir de onlari gorebilsek...

Bu blogdaki popüler yayınlar

your heart is beating, isn't it? you're not in chains, are you?

everything was beautiful, and nothing hurt.