" I don`t do too much talking these days"...
bugunlerde beynimin arka planinda hep Nico`nun these days sarkisi caliyor. bitiyor, bastan aliyor..yine, yeniden, surekli... bugunlerde, yeni yila bile kotu haberlerle girdik, gerginligi kaniksamaya yakinlastik, gogsumuz hep dar, nefesimiz hep tutuk, adimlarimiz hep hizli. neyse ki uzun zamandir yagmayan fakat dort gozle beklenen kar kenti orttu de biraz sakinlestik, evlerimizde oturduk, battaniyelerin altinda soluklandik, okumadigimiz kitaplari raftan aldik, normalde usenip demlemedigimiz caylari demledik, kahveleri yaptik. buruk da olsa bir oh be dedik sanki. ben karin kenti orttugu zamanlarda en cok kente coken sessizligi seviyorum. baska hicbir zaman boyle bir sessizlik goremezsiniz cunku. belki yazin basinda, okullarin kapanmasiyla herkesin yazliklara akin ettigi donemin ilk Pazar gunu...o gun de sakin bir sukunet coker her yere... ama kar sessizligi baskadir. gereksiz laflar edilmez, oyle uzun uzadiya konusulmaz. uykular geceden gunduzlere sarkar, gece normalde kapa...